Dag 10 Leo - Po

Dag 10 Leo – Po

Vandaag stond de kortste etappe op het programma, maar daarom zeker niet de minste! 110Km doorheen 2 parken met wilde dieren. Nadat we gisteren weer als laatste erin lagen hebben we het deze ochtend rustig aan gedaan. Iedereen wou toch zo vroeg mogelijk vertrekken om zo veel mogelijk dieren te zien dus konden we beter iets later gaan. Ook water inslaan was zeker aan de orde na gisteren. De piste begon met een gravelweg die er relatief goed bij lag en zo reden we even later al door het eerste park. En het was inderdaad niet de minste tocht! Gras zo hoog als de auto en met de geit door de jungle zoals Samson & Gert dat met een jeep doen. De stoet papegaaien om ons heen ontbraken wel. Beesten tegenkomen of vinden was helaas niet zo simpel als we ons voorstelden. Maar we bleven gefocust. En dat was nodig. Onze weg banen doorheen het struikgewas liep van een leien dakje tot we plots verrast werden door een bosbrand. De vlammen kwamen tot aan de auto's en moest zelfs geblust worden op ons pad. De hitte werd steeds meer voelbaar en door wat getreuzel en paniek was de spanning even te snijden. Eens te meer als je beseft dat onze autootjes niet zo brandveilig zijn als hedendaagse wagens. Uiteindelijk konden we dan toch doorrijden tot de volgende tegenslag. Lekke band bij Rik en Gilbert. Treuzelen was niet aan de orde, want de vlammen kwamen onze richting uit. Een kant en klare reserveband hadden ze niet meer bij de hand en zo moest beroep gedaan worden op een reservewiel van de Mehari. Vele handen maken licht werk en gelukkig konden we op tijd weer verder. Een technisch moeilijk parcours met smalle paden en korte bochtjes zorgde voor het nodige zweet op ons voorhoofd. Maar het was genieten. Die was niet reed stond recht en probeerde wilde dieren op te sporen. Helaas is het niet het goede seizoen. Het regenseizoen is net gedaan en er is overal genoeg drinkwater. De beestjes hebben dus genoeg drinkplaatsen en zwerven niet overal rond op zoek naar water. Ook was het al iets te laat om hen bij hun ochtenddrankje te spotten. Tevergeefs probeerden we nog te sluipen naar zulke drinkplaats, maar het enige dier dat we zagen was de roze aap op m'n t-shirt. Een grote dam met keien was nog eens een grote test voor Dyane die ook dit weer foutloos overwon. Uit euforie gooiden we dan maar Donna's Hitclub 1999 Volume 4 op en gingen helemaal loos doorheen de jungle. DJ Peter Project en onze Duitse vrienden van Scooter deden Dyane helemaal shaken met  wereldhits als We're going to New York en Faster, Harder, Scooter. Diepgaande teksten die je al eens doen filosoferen omringd door pracht en praal. Aan het begin van het tweede park was het dan eindelijk zo ver: een olifant! Aan de andere kant van het water stond een olifant een beetje nutteloos met zijn slurf te zwaaien alsof hij door de organisatie was ingehuurd opdat we dan toch een beest zouden zien. Dichtbij konden we niet geraken en zo kwam de telelens weer goed van pas. Met het beeld van een wilde olifant in de verte op ons netvlies gebrand maakten we brandhout van het laatste stuk piste. Dyane overstijgt onze grootste verwachtingen en heeft nu al haar derde dag zonder stukken afgerond. Voor het eerst sinds lang kwamen we ook nog eens binnen voor zonsondergang. Om twee uur 's middags al zelfs en hebben ons dan maar gezellig genesteld in de lodge met een welverdiende lekkere Burkinese pint. Het zwembad, dat volgens de briefing van de vorige dag al maanden of jaren niet meer gezuiverd was en vol dode beesten zou liggen, was speciaal opgeruimd en zat zelfs voor 40cm vol zuiver water. Wat een zaligheid om daar even in te liggen! Even helemaal bekomen van de afgelopen dagen. Na het avondeten volgde de duidelijke briefing dat we morgen de zwaarste dag voor de boeg hebben. 370Km tot ons verblijf in klooster in Togo over wegen in zeer slechte staat. Opletten en alertheid zijn zeer belangrijk en we zullen nog eens goed uitgerust moeten zijn! De putten in de weg moeten echt enorme kraters zijn en als we even niet opletten zijn zware stukken onvermijdbaar. Ook opnieuw een tijdrovende grensovergang kan roet in het eten gooien en ondanks dat het ontbijt om 5u gepland is kan het zijn dat we niet voor middernacht zullen aankomen. We kruipen er dus in en houden de goede moed erin, want na deze helse tocht volgen enkel nog kortere en de allermooiste routes van ons avontuur.

Goeienacht België en duimen maar!