Dag 9
6u 's ochtends en we ontwaken. Een gek geluid houdt ons wakker. Maar het is tijd om op te staan en die rare vogel volgens Roel bleek gewoon een geitje te zijn. Alles werd voor het eerst in een mum van tijd opgeruimd, ingeladen en we waren vertrekkensklaar. En dat was nodig want we gingen hippo's spotten! Het begin van een mooie dag! De vermoeidheid was er nog wel maar ebde geleidelijk aan weg. Met z'n allen in een kano, aangedreven door een ijverige neger. Volgens de statistieken is de kans groter dat je aangevallen wordt door een nijlpaard als door een haai, vertelde een 'lollige' Nederlander ons toen we rustig aan het dobberen waren. Goed voorbereid als we zijn wisten we dit natuurlijk al lang en maakten ons geen verdere zorgen. Als die nijlpaarden zich maar niet verstopten. Wauw was het niet maar we hebben er een paar gespot en de Nederlander werd niet aangevallen of opgegeten. Of dat goed of slecht nieuws is moet je maar zelf oordelen. Nog snel een ontbijtje binnen gespeeld om dan weer de weg op te gaan. Een mooie markt door, mooie dorpjes en een houten geweven brug. Prachtig om te zien en perfect om over te rijden. Naar beneden vallende stenen horen er gewoon bij. Je moet gewoon niet onder een brug gaan staan hier. Voor de eerste keer heb ik de tijd even kunnen nemen om bij een plaatselijke familie op bezoek te gaan. Een van de zoontjes begeleide mij rond doorheen hun hutjes en riep zijn broertjes en zusjes, mama's en petit-papa bijeen voor een familiefoto. Super vriendelijke mensen waren het. Ondertussen was ook de eerste lekke band van Gilbert en Rik een feit. Een kilometer verder kwamen we langs een schooltje en beslisten ook daar even te stoppen. Hartverwarmend hoe we daar onthaald werden. Elke kindje zwaaide de handjes uit z'n lijfje om ons te begroeten. Ze zongen een liedje en als we een sommetje op het bord schreven staken ze hun vingertjes allen tegelijk en hevig de lucht in om ons het juiste antwoord te geven. Ook de directeur en leerkrachten waren super en leveren hun werk gaat hopelijk zeker vruchten afwerpen. De miserie die we reeds meegemaakt hebben werd meteen vergeten. Hierna volgde nog een tijdje een moeilijke zandpiste om dan over te schakelen op tarmac. We zaten al een hele dag zonder water en dat begon toch wel hard te wegen. Voor het eerst hebben we onze waterzuiveringstabletten moeten gebruiken. 4L water per dag is misschien wat overdreven, maar geen water drinken is niet aan te raden. De smaak van gezuiverd water valt trouwens goed mee, maar de pastis zal toch nog wel toegevoegd worden. Na de tarmac gingen we weer over op offroadpistes die ons naar ons nieuwe kamp leidden. Buikje weer gevuld en een belangrijke briefing gehad, want morgen staat de mooiste route op het programma. Doorheen twee hunting parcs waar we met een beetje geluk veel beesten gaan tegenkomen. Extra opletten dus en ook wel extra voorzichtig gaan zijn, want de gevaren schuilen achter een klein hoekje, maar als de beesten niet zelf opdagen vinden wij ze wel!
Wees gerust België en slaapwel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten