Dag 16 Abomey – Grand Popo
Gelukkig kwamen ze nog net op tijd op ons raampje kloppen, want het was al bijna vertrekuur en we moesten nog ontbijten en ons helemaal klaarmaken. De wekker zetten was niet meer van onze gewoonte en na zo'n wilde nacht is dat ook niet het eerste waar je aan denkt. Haasten zat er ook niet in, want Roel kwam amper vooruit. Hij had wel degelijk iets ernstigs aan zijn voet en rijden zat er voor hem niet meer in. Eerst gingen we naar het ontbijt en even langs bij de dokter. Er is waarschijnlijk een voetbeentje gebroken en er kan voorlopig niks aan gedaan worden. Niet op steunen en voorzichtig zijn bleek de enige oplossing. Onze laatste officiële etappe stond op het programma met aankomst op de parelwitte stranden van Grand Popo. Een trip van 138km over asfalt en een leuke offroad om dan op 7km van het einde met z'n allen af te spreken bij de péage en van daaruit in konvooi naar de finish te rijden. Omdat we natuurlijk de laatste dag niet wilden verknoeien waren we heel voorzichtig en kwamen alsnog als vierde aan bij de péage! Hier begon het feest. Bier voor iedereen met een optreden van de plaatselijke muzikanten in de volle zon. Iedereen straalde en nam na enkele pinten terug plaats in de auto's om de laatste kilometers van ons avontuur te rijden. Een zegetocht voor iedereen door de straatjes van Grand Popo. Iedereen was fokswild en sprong van auto tot auto of gooide elkaar en de auto's vol water. Een prachtig zicht, alle 2pk'tjes achter elkaar in volle euforie. Zo reden we tot aan het hotel om daar nog een laatste keer te stoppen voor de officiële finish. Hier moesten we onze banden aflaten vooraleer we het strand opreden, want los zand en opgepompte banden betekent schuppen!
Het was zo ver, ik mocht de motor laten loeien en over de finish te glijden. Een zalig gevoel. Dyane zweefde over het zand en we hebben de finish gehaald!!!
Jammer voor Roel dat hij dit gloriemoment op een iets andere manier beleefde, maar trots en gelukkig was hij natuurlijk ook!
De auto's werden allemaal aan de rand van de oceaan geparkeerd in het zand en we moesten onszelf nog even beheersen en wachten tot iedereen klaar was om samen de zee in te lopen. Momenten om emotioneel van te worden. Na een trip van bijna 4000km doorheen West-Afrika, in een zelf opgemaakte 2pk met vele zware, maar vooral hele mooie momenten stonden we hier aan de finish. Enkele ogenblikken later liepen we als gekken de zee in en kon het feest helemaal losbarsten. Een cocktail uit een kokosnoot en het kind in onszelf helemaal naar boven laten komen.
Na dit euforische moment trokken we naar het zwembad en genoten daar nog even na. Ondertussen had Roel krukken gekregen en ging het voortbewegen al iets makkelijker. Naar de avond toe trokken we met Seppe en Maartje erop uit om traditioneel Afrikaans te gaan shoppen. Geholpen door een Fransman die in Benin woont trokken we eerst naar de stoffenwinkel om dan naar het naaiatelier te gaan waar we onze maten lieten opmaken. De juiste stofjes uitkiezen was geen sinecure, want het moest natuurlijk perfect passen. De mannen van het naaiatelier hadden een zware nacht voor de boeg, want ze moesten ons vier kostuums op maat maken. Na het passen dronken we nog eentje bij de Fransman thuis en trokken dan terug naar het hotel om van ons avondeten te genieten. Er stond een beachparty op het programma en we vlogen erin. Ondanks dat we bijna helemaal erdoor zaten vonden we – wat had je anders verwacht – onze tweede adem en gingen er volop tegenaan. De limbo ging z'n eigen leven leiden en iedereen had er zin in. Ook Gilbert haalde zijn dansschoenen boven en verbaasde ons allemaal met zijn eigenzinnige moves! Een afsluiter zoals het hoort te zijn en uiteindelijk nog met z'n allen het zwembad in voor de afterparty.
Geen idee hoe laat het is en wat er nog gebeurd is maar goeienacht België!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten