Dag 17 Grand Popo – Cotonou
Wat een nacht! Voor het eerst niet zo vroeg op gelukkig. Fit waren we niet, integendeel! Ontbijten ging moeizaam, zweten deden we des te meer. Elke beweging was te veel. De mannen van het naaiatelier stonden ons ook al op te wachten aan het ontbijt met onze kostuums en die trip werd ons gelukkig bespaard. Een laatste speech van Gert en een prijsuitreiking volgden. Nog allemaal poseren voor de groepsfoto en dan was echt de laatste rit daar. Een korte rit van 82km naar Cotonou waar de auto's naar de haven moesten en we 's avonds onze vlucht terug naar huis hadden. Nat van het zweet kropen we voor de laatste keer in ons Dyaneke en vertrokken. Een laatste mooie rit langs het water met als hoogtepunten de Point of No Return, een grote poort waarlangs vroeger inwoners van Benin de boot namen naar het slavenleven en nooit meer zouden terugkeren, en een boottochtje door een lagune naar een café/restaurant uitgebaat door Belgen. Een super locatie en zalig plekje om even tot rust te komen. Met een Stella Artois aan de toog en het lekkerste eten tot nu toe in Afrika. Het werd wel nog even spannend toen we te horen kregen dat ze Seppe en Maartje in een ambulance hadden gezien en niet goed wisten wat er aan de hand was. Na bijna twee uur chillen begonnen we aan de laatste kilometers richting haven en kwamen goed op tijd aan in de luchthaven. Gelukkig stonden ook Seppe en Maartje daar en bleek dat onze grote vriend flauwgevallen was en na een kort bezoek aan het ziekenhuis stukje bij beetje weer helemaal de oude werd. In de luchthaven trokken we naar de toiletten om ons op te frissen met vochtige doekjes en onze Afrikaanse kostuums aan te trekken. Als Belgen gingen we de toiletten binnen, als echte Afrikanen kwamen we weer buiten.
Nu zitten we op het vliegtuig. Gegevens uitwisselen en oogjes dicht om binnen enkele uren wakker te worden in het koude België.
Tot snel België! Het avontuur zit erop, maar het was geweldig!
Bedankt aan iedereen!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten